Voor kerst en oud&nieuw hebben we een nieuwe blog aangemaakt.
Deze is te vinden op: http://nz-xmas-nyear.blogspot.com/
Greetingz Henri
zondag 23 december 2007
vrijdag 21 december 2007
SNP toer nummer 3
Zo, de SNP toer zit er op. Vandaag vrijdag is het een soort uitzwaai-dag. Om 10.00 vertrok onze chauffeur/kok Justin en een uur later kwam de shuttle om 4 andere deelnemers naar het vliegveld te brengen. Zij vertrekken naar Nederland. De rest zwermt verder uit in NZ of naar Australie.
De afgelopen dagen kregen we wat ons (volgens onze reisleidster) ieder moment boven het hoofd hing........rain,rain,rain..............
En dus ook tijdens de Tongariro-crossing tussen de vulkanen door. Deze begon bijna droog maar hoe hoger we kwamen hoe natter het werd. En het was echt soppen , koud en heel veel woei, alles door en door nat.
De 2 volgende dagen stonden in het teken van het bezoeken van thermische gebieden, in Orakei Korako en in Wai-O-Tapu. Hier heel veel stomende modderpoels, bijzondere kleuren, geisers en zwaveldampen gezien en geroken. Zeer de moeite waard.
De afgelopen dagen kregen we wat ons (volgens onze reisleidster) ieder moment boven het hoofd hing........rain,rain,rain..............
En dus ook tijdens de Tongariro-crossing tussen de vulkanen door. Deze begon bijna droog maar hoe hoger we kwamen hoe natter het werd. En het was echt soppen , koud en heel veel woei, alles door en door nat.
De 2 volgende dagen stonden in het teken van het bezoeken van thermische gebieden, in Orakei Korako en in Wai-O-Tapu. Hier heel veel stomende modderpoels, bijzondere kleuren, geisers en zwaveldampen gezien en geroken. Zeer de moeite waard.
Hierbij nog wat foto's van de afgelopen dagen.
Tongariro-crossing, toen het nog droog was.
De wolken met regen komen eraan.
En het uitzicht werd minder en minder.
Modderpoel in Orakei Korako.
De geiser bij Wai-O-Tapu begint te werken. Wel nadat men er een hoeveelheid zeep heeft ingeworpen !!!!
Een groenkleurige poel.
1 van de vele poels met zwaveldampen en dus veel stank.
De champagne poel.
Nogmaals.
Zo kun je Auckland ook een koffie drinken, in een boekhandel.
zondag 16 december 2007
SNP toer nummer 2
Zo, eindelijk mogen we weer ff bijkomen. We hebben namelijk net de driedaagse Queen Charlotte trekking in de Marlborough sounds achter de rug. En ik had het gisteren wel even moeilijk met nog een blaar, net onder een oude op mijn rechter hiel. Maar de laatste 22 km. heb ik overleeft en het bier smaakte nadien uitmuntend. Verder hebben we steeds overnacht op resorts in schitterende baaitjes waar je alleen maar te voet of met bootjes kan komen. Dit was echt puur natuur.
We zitten nu weer op het Noodereiland en hebben een middagje vrij. Hier valt weer eens heel wat anders te spotten dan kiwi's, het is dus lekker weer.
De komende dagen hebben we nog maar 1 zware loopdag, deze voert ons dan over een werkend vulkaan landschap.
Maar nu eerst nog wat foto's van de afgelopen dagen.
Mirrorview van Mt. Cook en Mt. Franz Jozef.
We zitten nu weer op het Noodereiland en hebben een middagje vrij. Hier valt weer eens heel wat anders te spotten dan kiwi's, het is dus lekker weer.
De komende dagen hebben we nog maar 1 zware loopdag, deze voert ons dan over een werkend vulkaan landschap.
Maar nu eerst nog wat foto's van de afgelopen dagen.
Onze sympathieke chauffeur/kok is 'somewhere' op de foto.
Mirrorview van Mt. Cook en Mt. Franz Jozef.
Het begin van de Franz Jozef gletsjer.
Wandelen en afdalen op de F.J. gletsjer
De 'Pancakes' aan de westkust van het zuidereiland.
Uitzichten tijdens de Queen Charlotte walkway.
Uitzichten tijdens de Queen Charlotte walkway.
Uitzichten tijdens de Queen Charlotte walkway.
vrijdag 7 december 2007
SNP toer nummer 1
Het valt nog mee met het volgende bericht. We hebben nu op dag 6 van de SNP-toer een middagje vrij, dus maar het internet cafe opgezocht ondanks het mooie weer.
We zijn algelopen zaterdag om 7.30 met de bus van Queenstown naar Christchurch gegaan, een rit van een dikke 7 uur. Hier een hostel genomen en de volgende dag met een taxi, deze had nog problemen om het centrum uit tekomen ivm een wielerronde, naar het afgesproken hotel waar de de start was voor het begin van de SNP toer.
Na enige zagen we een druk bellende reisleidster, er bleek iets misgegaan te zijn met de afhaalservice van de mede deelnemers. Uiteindelijk waren alle lotgenoten aanwezig. Zes deelnemers hadden een reis van 48 uur achter de rug met bijna 3 nachten geen slaap. In de avond met de groep door het grote park gewandeld en uit wezen eten. Verder eerst nu eens wat foto's van de afgelopen dagen, later komt er misschien ook nog war meer tekst bij.
We zijn algelopen zaterdag om 7.30 met de bus van Queenstown naar Christchurch gegaan, een rit van een dikke 7 uur. Hier een hostel genomen en de volgende dag met een taxi, deze had nog problemen om het centrum uit tekomen ivm een wielerronde, naar het afgesproken hotel waar de de start was voor het begin van de SNP toer.
Na enige zagen we een druk bellende reisleidster, er bleek iets misgegaan te zijn met de afhaalservice van de mede deelnemers. Uiteindelijk waren alle lotgenoten aanwezig. Zes deelnemers hadden een reis van 48 uur achter de rug met bijna 3 nachten geen slaap. In de avond met de groep door het grote park gewandeld en uit wezen eten. Verder eerst nu eens wat foto's van de afgelopen dagen, later komt er misschien ook nog war meer tekst bij.
Onderweg om te picknicken.
In de buurt van Mt. Cook
Mt.Cook, het lijken wel japanners. Die zijn er hier trouwens in overvloed.
Een waterval langs de Millford sounds
Na een ferme klim dit meertje met een geweldig uitzicht.
Tot zo ver.
zaterdag 1 december 2007
Queenstown, het getto van de bungyjump
In Te Anau hebben we 's avonds nog een film gezien van schitterende heliviews. Deze bios is speciaal gebouwd voor deze film. De dag erop met de bus naar Queenstown, het paradijs voor waaghalzen. Eerst een heleboel info verzameld van wat je er allemaal kan doen. Te veel dus voor maar 3 dagen.
Ben de volgende dag naar het viewpoint gegaan terwijl Harrie is gaan raften. Bij terugkomst is ie behoorlijk gepikeerd....... fototoestel foetsie.......... boel heisa..........
Om wat af te reageren zijn we in de middag de Queenstown Hill opgelopen. In ene van 350 naar 900 meter, was een goede SNP-training met een geweldig uitzicht.
De volgende ochtend hangt er een papiertje op de deur, of we langs de receptie wouden komen. En ja hoor, de camera was weer terecht bij de organisatie van het raften. En inderdaad bleek het Harrie's camera te zijn. Opgelucht want er stonden toch wel 300 foto's op.
In de middag de Skippers tour gemaakt. Met een 4wd, met niet al te veel bumps, naar de rivier de Shotover. Deze route liep over een smal, steil weggetje waar vroeger de goudmijners gebruik van maakten. Onder ons kon je het kleine pad nog zien van de eerste goud pioniers.
Vervolgens een rit met de Jetboat over de Shotover. Dit ging wel erg hard en af en toe een 360 graden turn. Hierna nog een goudmijn museum bezocht en een schep gesteente in een schaal geworpen om het te gaan wassen. En natuurlijk......geen goud.
's Avond was er nog een lange spannende poolwedstrijd. Helaas met 5-4 verloren.
Vrijdagochtend om 5.00 werd ik trillend wakker, bleek het een aardbeving (5.9) te zijn. Een vreemde eerste gewaarwording is dit en je wacht dan af op een volgende schok. Maar die komt dan niet. Maar hier in NZ is dit gewoon, er vind hier gemiddeld 1 keer in de 4 dagen wel een voelbare schok plaats. Verder in de Zoo geweest om de Kiwi te spotten. Dit was helaas achter het glas, dus niet in het wild. Op Stewart Isl. lukte het ook niet om ze te spotten dit vanwege
de storm.
Verder een helitrip, mijn eerste, gemaakt naar de Remarkebles en geland op de sneeuw met prachtig uitzicht. Was echt de moeite waard.
In de avond tassen ingepakt want we gaan morgenvroeg met de bus naar Christchurch, een rit van zo'n dikke 7 uur.
Hier begint zondag de SNP-tour van 20 dagen. Dus afwachten wanneer het volgende bericht gepubliceerd word.
Ben de volgende dag naar het viewpoint gegaan terwijl Harrie is gaan raften. Bij terugkomst is ie behoorlijk gepikeerd....... fototoestel foetsie.......... boel heisa..........
Om wat af te reageren zijn we in de middag de Queenstown Hill opgelopen. In ene van 350 naar 900 meter, was een goede SNP-training met een geweldig uitzicht.
De volgende ochtend hangt er een papiertje op de deur, of we langs de receptie wouden komen. En ja hoor, de camera was weer terecht bij de organisatie van het raften. En inderdaad bleek het Harrie's camera te zijn. Opgelucht want er stonden toch wel 300 foto's op.
In de middag de Skippers tour gemaakt. Met een 4wd, met niet al te veel bumps, naar de rivier de Shotover. Deze route liep over een smal, steil weggetje waar vroeger de goudmijners gebruik van maakten. Onder ons kon je het kleine pad nog zien van de eerste goud pioniers.
Vervolgens een rit met de Jetboat over de Shotover. Dit ging wel erg hard en af en toe een 360 graden turn. Hierna nog een goudmijn museum bezocht en een schep gesteente in een schaal geworpen om het te gaan wassen. En natuurlijk......geen goud.
's Avond was er nog een lange spannende poolwedstrijd. Helaas met 5-4 verloren.
Vrijdagochtend om 5.00 werd ik trillend wakker, bleek het een aardbeving (5.9) te zijn. Een vreemde eerste gewaarwording is dit en je wacht dan af op een volgende schok. Maar die komt dan niet. Maar hier in NZ is dit gewoon, er vind hier gemiddeld 1 keer in de 4 dagen wel een voelbare schok plaats. Verder in de Zoo geweest om de Kiwi te spotten. Dit was helaas achter het glas, dus niet in het wild. Op Stewart Isl. lukte het ook niet om ze te spotten dit vanwege
de storm.
Verder een helitrip, mijn eerste, gemaakt naar de Remarkebles en geland op de sneeuw met prachtig uitzicht. Was echt de moeite waard.
In de avond tassen ingepakt want we gaan morgenvroeg met de bus naar Christchurch, een rit van zo'n dikke 7 uur.
Hier begint zondag de SNP-tour van 20 dagen. Dus afwachten wanneer het volgende bericht gepubliceerd word.
zondag 25 november 2007
Tour langs de oostkust op zuidereiland
Na behoorlijk te zijn uitgewaaid op Stewart Isl. is er nu wat tijd om de blog bij te werken. We hebben hier in Invercargill een aantal uren de tijd voordat de Intercity bus ons naar Ta Anau brengt.
We hebben vorige week in Christchurch nog een hostel (YHA) op Stewart Isl. geboekt. Vervolgens met de bus naar Dunedin. Deze etappe van 6 uur begon vlak, met links en rechts ontelbaar veel schapen. Op het einde werd het weer draaien en ging het op en neer. Het hostel was op ong. 600 meter van het uitzetpunt van de bus. En onder dit hostel zit een poolcafe, hier dus elke avond gepoold. Maar voor mij heeft dit niet geholpen, sta inmiddels met 7-3 achter.
Na niet echt goed geslapen in de kleine kamer, leek wel een cel, zijn we de volgende dag lopend naar de steilste straat ter wereld gegaan. En inderdaad deze Baldwin street is behoorlijk steil. 176 meter lang met een gemiddelde van 1:3,41 (29%) en op zijn steilst 1:2,36 (35%). En natuurlijk wil je dan voelen hoe dit is. Doordat de straat niet al te lang is viel het nog wel mee, alleen op het steilst voel je de kuit- en bovenbeenspieren behoorlijk. Boven even gewacht of er nog auto's in de problemen kwamen maar ook dit viel mee.
Vervolgens terug gelopen via een botanische tuin en de haven, alleen maar industrie en een biertje gedronken in een ierse pub.
De volgende ochtend gerelaxt en om 15:30 werden we opghaald voor een tour naar een natuurreservaat. In deze tour hebben we een aantal pinquins gespot, de eersten kwamen we zelfs al tegen op het pad naar het strand.
Deze komen 's avonds weer aan wal nadat ze de hele dag op zee vis verzameld hebben voor hun jongen. Op een aantal nesten hebben ze zelfs webcams geplaatst, zodat je deze in de spothut kunt bewonderen. Het blijft een super funny gezicht om deze pinquins het strand op te zien waggelen en vervolgens al springend de rotsen op te gaan op zoek naar hun nest.
Helaas viel de albatros niet te spotten dit omdat er te weinig wind stond. Verder waren er wel een aantal zeeleeuwen op het strand te bewonderen en na een leuke wandeling waren er nog zeeleeuwen vanaf de rotsen te zien.
Het was vandaag een uitzonderlijke warme dag (26 graden) voor de locals, er werd her en der zelfs gepuft.
De volgende ochtend zouden we nog een wandeling doen buiten de stad. Met de bus erheen, tot zover ging het goed. Maar het bleek toch wel behoorlijk koeler te zijn dan gister en ik had dus geen jas bij me ........ en met de sterke wind kreeg ik het echt koud. Dus na 1 km maar teruggegaan naar de bushalte om in stad zo snel mogelijk een warme koffie te scoren.
Om 14:00 met de intercity bus voor laatste etappe naar Invercargill. In Gore hadden we nog een onverwachte overstap. Invercarcill is een kleine stad met echt alleen maar rechte straten. Verder is er hier dit weekend een motorevenement en vallen er heel wat motoren te spotten.
Op vrijdag zijn we om 16:00 opgepikt door het busje wat ons naar de haven van Bluff brengt. Hier om 17:00 met de ferry mee naar Stewart Isl. Op deze tocht van van 1 uur hebben we de bumps weer ondergaan, er stond namelijk een behoorlijke wind en er was aardig wat golfslag.
Bij aankomst stond Don, beheerder van het hostel, ons op te wachten om ons met de auto naar het hostel te brengen. Het was slechts 500 meter en wouden gaan lopen maar hij stond er op om met de auto te gaan. Vervolgens werden we aangenaam verrast bij het hostel. Het bleek uit 2 boven elkaar liggende appartementen te bestaan. Hier vallen de 3 komende nachten best te overleven.
Het eerste wat je hier direkt opvalt zijn de vaiabele geluiden van de Tui's en het gekraai van de Kaka's. Verder is het hier echt stil en donker.
Na gegeten te hebben in het Southend hotel, de bar van dit hotel bezocht. Hier waren een drietal travelers muziek aan het maken, dus reuze gezellig. Buiten tijdens het roken nog met een aangeschoten local gesproken. Deze kwam met verhaal dat er van de 460 inwoners op dit eiland er slecht 3 niet drinken ........... en hij hoorde echt niet bij die 3. Twee uur later zat hij nog steeds aan de wijn, terwijl hij eerder had gemeld dat ie naar huis zou gaan omdat z'n vrouw op hem wachtte ??????
Zaterdag eerst uitgeslapen, het regende toch. Rond de middag besloten om mtb's te huren. Wat gefietst met een stormachtige wind om vervolgens een wandeling te maken naar een vuurtoren.
Door de diverse mooie uitzichtpunten was deze heel leuk. Wel droog gehouden.
's Avonds van 18:30 tot 21:30 een twilight walk gedaan. De enthousiaste guide Mandy gaf veel uitleg over de plantensoorten welke we tegenkwamen op onze wandeling. Zo zijn er soorten die gebruikt worden om thee mee te zetten, later ook gedronken, of als WC- en schrijfpapier gebruikt kunnen worden, bepaalde stengels waarvan je het vocht kunt drinken en van andere waarmee je snel een vuur kan maken omdat er een soort terpetine inzit. Dus behoorlijk wat weetjes tijdens deze wandeling. Helaas was de zonsondergang vanaf een uitzichtpunt door de bewolking niet te zien. Maar hier wel de thee genuttigd.
Verder nog een tweetal leuke verhaaltjes die tijdens deze wandeling verteld werden:
- Wanneer je hier overlijd heb je een probleem. Er is namelijk geen arts op het eiland die je als dood kan verklaren. Dus moet het lichaam op een duistere manier naar het zuidereiland worden verscheept, de ferry neemt het niet mee. Daar moet dan een arts de verklaring afgeven en vervolgens wordt het op dezelfde manier terug gebracht naar Stewart Isl. om daar begraven te worden.
- Er is op het eiland zelfs een rugbyveld. Daar wordt 1x per jaar, op nieuwjaarsdag, de wedstrijd tussen de Maori's en locals gespeeld.
We hebben vorige week in Christchurch nog een hostel (YHA) op Stewart Isl. geboekt. Vervolgens met de bus naar Dunedin. Deze etappe van 6 uur begon vlak, met links en rechts ontelbaar veel schapen. Op het einde werd het weer draaien en ging het op en neer. Het hostel was op ong. 600 meter van het uitzetpunt van de bus. En onder dit hostel zit een poolcafe, hier dus elke avond gepoold. Maar voor mij heeft dit niet geholpen, sta inmiddels met 7-3 achter.
Na niet echt goed geslapen in de kleine kamer, leek wel een cel, zijn we de volgende dag lopend naar de steilste straat ter wereld gegaan. En inderdaad deze Baldwin street is behoorlijk steil. 176 meter lang met een gemiddelde van 1:3,41 (29%) en op zijn steilst 1:2,36 (35%). En natuurlijk wil je dan voelen hoe dit is. Doordat de straat niet al te lang is viel het nog wel mee, alleen op het steilst voel je de kuit- en bovenbeenspieren behoorlijk. Boven even gewacht of er nog auto's in de problemen kwamen maar ook dit viel mee.
Vervolgens terug gelopen via een botanische tuin en de haven, alleen maar industrie en een biertje gedronken in een ierse pub.
De volgende ochtend gerelaxt en om 15:30 werden we opghaald voor een tour naar een natuurreservaat. In deze tour hebben we een aantal pinquins gespot, de eersten kwamen we zelfs al tegen op het pad naar het strand.
Deze komen 's avonds weer aan wal nadat ze de hele dag op zee vis verzameld hebben voor hun jongen. Op een aantal nesten hebben ze zelfs webcams geplaatst, zodat je deze in de spothut kunt bewonderen. Het blijft een super funny gezicht om deze pinquins het strand op te zien waggelen en vervolgens al springend de rotsen op te gaan op zoek naar hun nest.
Helaas viel de albatros niet te spotten dit omdat er te weinig wind stond. Verder waren er wel een aantal zeeleeuwen op het strand te bewonderen en na een leuke wandeling waren er nog zeeleeuwen vanaf de rotsen te zien.
Het was vandaag een uitzonderlijke warme dag (26 graden) voor de locals, er werd her en der zelfs gepuft.
De volgende ochtend zouden we nog een wandeling doen buiten de stad. Met de bus erheen, tot zover ging het goed. Maar het bleek toch wel behoorlijk koeler te zijn dan gister en ik had dus geen jas bij me ........ en met de sterke wind kreeg ik het echt koud. Dus na 1 km maar teruggegaan naar de bushalte om in stad zo snel mogelijk een warme koffie te scoren.
Om 14:00 met de intercity bus voor laatste etappe naar Invercargill. In Gore hadden we nog een onverwachte overstap. Invercarcill is een kleine stad met echt alleen maar rechte straten. Verder is er hier dit weekend een motorevenement en vallen er heel wat motoren te spotten.
Op vrijdag zijn we om 16:00 opgepikt door het busje wat ons naar de haven van Bluff brengt. Hier om 17:00 met de ferry mee naar Stewart Isl. Op deze tocht van van 1 uur hebben we de bumps weer ondergaan, er stond namelijk een behoorlijke wind en er was aardig wat golfslag.
Bij aankomst stond Don, beheerder van het hostel, ons op te wachten om ons met de auto naar het hostel te brengen. Het was slechts 500 meter en wouden gaan lopen maar hij stond er op om met de auto te gaan. Vervolgens werden we aangenaam verrast bij het hostel. Het bleek uit 2 boven elkaar liggende appartementen te bestaan. Hier vallen de 3 komende nachten best te overleven.
Het eerste wat je hier direkt opvalt zijn de vaiabele geluiden van de Tui's en het gekraai van de Kaka's. Verder is het hier echt stil en donker.
Na gegeten te hebben in het Southend hotel, de bar van dit hotel bezocht. Hier waren een drietal travelers muziek aan het maken, dus reuze gezellig. Buiten tijdens het roken nog met een aangeschoten local gesproken. Deze kwam met verhaal dat er van de 460 inwoners op dit eiland er slecht 3 niet drinken ........... en hij hoorde echt niet bij die 3. Twee uur later zat hij nog steeds aan de wijn, terwijl hij eerder had gemeld dat ie naar huis zou gaan omdat z'n vrouw op hem wachtte ??????
Zaterdag eerst uitgeslapen, het regende toch. Rond de middag besloten om mtb's te huren. Wat gefietst met een stormachtige wind om vervolgens een wandeling te maken naar een vuurtoren.
Door de diverse mooie uitzichtpunten was deze heel leuk. Wel droog gehouden.
's Avonds van 18:30 tot 21:30 een twilight walk gedaan. De enthousiaste guide Mandy gaf veel uitleg over de plantensoorten welke we tegenkwamen op onze wandeling. Zo zijn er soorten die gebruikt worden om thee mee te zetten, later ook gedronken, of als WC- en schrijfpapier gebruikt kunnen worden, bepaalde stengels waarvan je het vocht kunt drinken en van andere waarmee je snel een vuur kan maken omdat er een soort terpetine inzit. Dus behoorlijk wat weetjes tijdens deze wandeling. Helaas was de zonsondergang vanaf een uitzichtpunt door de bewolking niet te zien. Maar hier wel de thee genuttigd.
Verder nog een tweetal leuke verhaaltjes die tijdens deze wandeling verteld werden:
- Wanneer je hier overlijd heb je een probleem. Er is namelijk geen arts op het eiland die je als dood kan verklaren. Dus moet het lichaam op een duistere manier naar het zuidereiland worden verscheept, de ferry neemt het niet mee. Daar moet dan een arts de verklaring afgeven en vervolgens wordt het op dezelfde manier terug gebracht naar Stewart Isl. om daar begraven te worden.
- Er is op het eiland zelfs een rugbyveld. Daar wordt 1x per jaar, op nieuwjaarsdag, de wedstrijd tussen de Maori's en locals gespeeld.
De volgende ochtend een tour gemaakt met de bedoeling om naar een klein eiland Ulva te varen en om een hoog punt te beklimmen. Helaas gingen deze twee items vanwege de storm en regen niet door. Verder wel vermaakt met leuke en drassige wandelingen. Ook deze gids gaf ons diverse nuttige info. Bij een wandelingen door een regenwoud vertelde ze dat dit woud uniek is in z'n diversiteit aan het oppervlak en in de hoogte. Het is 325.000.000 jaar oud, maar ze kon er een 1.000.000 jaar naast zitten. Op het eind van de tour nog op bezoek geweest bij locals. Deze familie woont echt op een schitterende plek met een super uitzicht.
Om 21.30 neefje Stijn gebeld en hem van harte gefeliciteerd met z'n vierde verjaardag. Hij vroeg nog of ik op z'n feestje zou komen. Helaas, maar ik kom iets later.
De volgende ochtend vroeg op en de ferry naar Invercarcill genomen.
dinsdag 20 november 2007
Nog ff Australie en dan het 'all blacks' land
Nog even terug naar Brisbane want daar hebben we nog een dagtour gedaan naar Springbrook NP. Het was een dag met dan weer zon en dan weer regen. Bij vertrek stond er weer een 4WD voor onze neus. Maar deze keer hadden we meer ruimte want er waren in totaal maar 5 deelnemers. Waarvan 1, een leuke zwitserse, die wat problemen had met haar engels. Nou, die hebben we de rest van de dag dus geholpen......
Eerst onderweg een stop gemaakt voor koffie en cake. Vervolgens een wandeling gemaakt van 6 km. over het Twin Falls Circuit. Deze was echt super, met mooie vergezichten en watervallen.
Na de lunch zouden we het mooiste uitzicht van deze omgeving voorgetoverd krijgen. Maar helaas was het beeld alleen maar wit (dus mist en wind).
Hierna door naar een farm waar je gloeiwormen kunt bewonderen. Tijdens het wachten hierop konden we diverse soorten papagaaien voeren. Ze waren dit duidelijk gewend. Hierna de donkere grot in om de wormpjes te aanschouwen. Deze leuke tocht werd afgesloten met heerlijke plaatselijke chocolade en koffie.
Tot zover Australie en nu verder vanuit Wellington.
Daar het de eerste dag veelal regende, hebben we het Te Papa museum bezocht. Dit is een behoorlijk interessant museum, over het ontstaan van NZ, de natuur, aardbevingen etc. We komen hier nog weer met de SNP reis om de nog niet bekeken tentoonstellingen te zien.
De volgende dag een wandeling gemaakt naar de Victoria look-out. Deze was best steil maar het uitzicht was uitmuntend. Aan het begin van de klim zijn ook nog opnames gemaakt van 'Lord of the rings 1'. Na de afdaling door naar de cable-car, een tram die een heuvel opgaat en wordt aangedreven door een kabel. Hier weer een uitzichtpunt maar was wel minder dan de bij Victoria. Tijdens de afdaling door een grote botanische tuin gelopen. Deze avond hebben we gegeten in een belgisch restaurant 'Leuven'. Hier kaaskroketten en jawel een puntzak patat gegeten.
Vrijdag is het een reisdag. Via de veerboot naar het zuidereiland om vervolgens de eerste etappe te maken oponze trip langs de oostkust. Deze eerste etappe gaat per trein van Picton naar Kaikoura. In Picton hebben we een half uur vertraging, omdat de trein iets te laat is maar ook vooral omdat Bep en Toos alle rijtuigen moesten schoonmaken en er werd zelfs stof gezogen. Dit was echt een leuk gezicht. Deze trip gaat lang de zee en op het eind enkele tunnels.
Vanaf het station opgehaald door iemand van het hostel, goed geregeld want van het hostel naar het kleine centrum is het 30 minuten lopen. Vanuit het hostel direkt 'dolphin swimming' geboekt. Er bleek alleen nog plaats voor de vroege (5.30) tour te zijn. Dus wel vroeg opstaan maar dan kun je ook nog de zonsopkomst boven de zee bewonderen.
's Avonds gegeten in 'strawberry tree'. Een ierse pub waar ook iemand van het hostel werkt.
Was wel gezellig.
De volgende dag vroeg op.(4.45) Op naar het instappunt, hier kregen we onze uitrusting en een instuktie. Om hierna met de bus naar de boten te gaan. Na ong. 25 minuten varen kregen we het sein dat we ons gereed moesten maken. Daarna viel de boot stil en konden we het water in plonzen en al snorkelend op zoek gaan. En ja hoor ......... overal om je heen en vaak op enkele centimeters........dusky-dolfijnen. Dit is echt een sublieme ervaring. Na 20 minuten iedereen weer aan boord om een eindje verder hetzelfde te doen. Na het uittrekken van het wet-suit, warme choco gedronken en was er nog tijd om foto's te maken.
En dan ben je om 10 uur al weer terug in het hostel en begint de dag pas eigenlijk. We hebben het deze dag verder wel rustig aangedaan.
Zondag staat de volgende etappe op het programma. Deze keer met de bus van Kaikoura naar Christchurch van zo'n 2.5 uur. We hebben besloten om in het vervolg met de bus te reizen. Dit met een flexi-pass, een soort prepaid kaart wat werkt met uren. Je koopt een aantal uren en elke reis worden er uren vanaf geschreven. Deze rit was met mooie vergezichten. Bij aankomst moesten hier ff zoeken naar een hostel maar na een half uur eentje gevonden. We blijven hier maar 1 nacht. En trekken dan door naar Dunedin, een rit van 6 uur. Hier blijven we dan 3 nachten.
Voo
Eerst onderweg een stop gemaakt voor koffie en cake. Vervolgens een wandeling gemaakt van 6 km. over het Twin Falls Circuit. Deze was echt super, met mooie vergezichten en watervallen.
Na de lunch zouden we het mooiste uitzicht van deze omgeving voorgetoverd krijgen. Maar helaas was het beeld alleen maar wit (dus mist en wind).
Hierna door naar een farm waar je gloeiwormen kunt bewonderen. Tijdens het wachten hierop konden we diverse soorten papagaaien voeren. Ze waren dit duidelijk gewend. Hierna de donkere grot in om de wormpjes te aanschouwen. Deze leuke tocht werd afgesloten met heerlijke plaatselijke chocolade en koffie.
Tot zover Australie en nu verder vanuit Wellington.
Daar het de eerste dag veelal regende, hebben we het Te Papa museum bezocht. Dit is een behoorlijk interessant museum, over het ontstaan van NZ, de natuur, aardbevingen etc. We komen hier nog weer met de SNP reis om de nog niet bekeken tentoonstellingen te zien.
De volgende dag een wandeling gemaakt naar de Victoria look-out. Deze was best steil maar het uitzicht was uitmuntend. Aan het begin van de klim zijn ook nog opnames gemaakt van 'Lord of the rings 1'. Na de afdaling door naar de cable-car, een tram die een heuvel opgaat en wordt aangedreven door een kabel. Hier weer een uitzichtpunt maar was wel minder dan de bij Victoria. Tijdens de afdaling door een grote botanische tuin gelopen. Deze avond hebben we gegeten in een belgisch restaurant 'Leuven'. Hier kaaskroketten en jawel een puntzak patat gegeten.
Vrijdag is het een reisdag. Via de veerboot naar het zuidereiland om vervolgens de eerste etappe te maken oponze trip langs de oostkust. Deze eerste etappe gaat per trein van Picton naar Kaikoura. In Picton hebben we een half uur vertraging, omdat de trein iets te laat is maar ook vooral omdat Bep en Toos alle rijtuigen moesten schoonmaken en er werd zelfs stof gezogen. Dit was echt een leuk gezicht. Deze trip gaat lang de zee en op het eind enkele tunnels.
Vanaf het station opgehaald door iemand van het hostel, goed geregeld want van het hostel naar het kleine centrum is het 30 minuten lopen. Vanuit het hostel direkt 'dolphin swimming' geboekt. Er bleek alleen nog plaats voor de vroege (5.30) tour te zijn. Dus wel vroeg opstaan maar dan kun je ook nog de zonsopkomst boven de zee bewonderen.
's Avonds gegeten in 'strawberry tree'. Een ierse pub waar ook iemand van het hostel werkt.
Was wel gezellig.
De volgende dag vroeg op.(4.45) Op naar het instappunt, hier kregen we onze uitrusting en een instuktie. Om hierna met de bus naar de boten te gaan. Na ong. 25 minuten varen kregen we het sein dat we ons gereed moesten maken. Daarna viel de boot stil en konden we het water in plonzen en al snorkelend op zoek gaan. En ja hoor ......... overal om je heen en vaak op enkele centimeters........dusky-dolfijnen. Dit is echt een sublieme ervaring. Na 20 minuten iedereen weer aan boord om een eindje verder hetzelfde te doen. Na het uittrekken van het wet-suit, warme choco gedronken en was er nog tijd om foto's te maken.
En dan ben je om 10 uur al weer terug in het hostel en begint de dag pas eigenlijk. We hebben het deze dag verder wel rustig aangedaan.
Zondag staat de volgende etappe op het programma. Deze keer met de bus van Kaikoura naar Christchurch van zo'n 2.5 uur. We hebben besloten om in het vervolg met de bus te reizen. Dit met een flexi-pass, een soort prepaid kaart wat werkt met uren. Je koopt een aantal uren en elke reis worden er uren vanaf geschreven. Deze rit was met mooie vergezichten. Bij aankomst moesten hier ff zoeken naar een hostel maar na een half uur eentje gevonden. We blijven hier maar 1 nacht. En trekken dan door naar Dunedin, een rit van 6 uur. Hier blijven we dan 3 nachten.
Voo
dinsdag 13 november 2007
FOUTE HOND
Begin maar direkt met hetgeen we gister bij aankomst in Wellington hebben meegemaakt. In het vorige bericht noemde ik al dat de controles bij aankomst behoorlijk streng zijn. Wel nu, het bleek dat die geweldig getrainde lieve (helaas-drugs) hond mij moest hebben. Dus............., veel vragen, nogmaals formulieren invullen, weer vragen over welke drugs ik zou moeten gebruiken ????, en natuurlijk werd de bagage kompleet gecheckt. Al met al is dit wel ff schrikken, want er zal maar iemand iets in je bagage gedumpt hebben. Maar na 45 minuten kreeg ik het het sein GROEN. Nou welkom in NZ, voor mij met een bijsmaak.
Hierna een taxi naar het hostel genomen en gaan slapen want het was inmiddels al half twee.
Zo, nu genoeg over dit minder positieve gebeuren en op naar de leuke gebeurtenissen van de afgelopen dagen.
Vrijdag vroeg op omdat we de drie daagse trip naar Fraser Island gaan doen. Dit eiland ligt ong.250 km boven Brisbane. Om 6:45 op het transit station en onze guide Brendon was op tijd. Het vervoer bestond uit een 4WD-Toyata jeep met ruimte voor 9 personen (2x4 achterin en 1 voorin). Daar wij een volle bak hadden was het behoorlijk krap. Eerst een rit van ong. 2 uur over de highway. En je begon nu al je achterste te voelen. Na deze stop door naar de het pontje wat ons naar Fraser bracht en daar begonnen de eerste bumbs. En er zouden er de komende dagen heel veel meer komen (zucht).
Maar na de overtocht eerst kilometers langs de vloedlijn gereden met een gangetje van ong.100 km/uur. Hierna een wandeling gemaakt in een regenwoud en daarna gezwommen in lake Mc Kenzie. Dit meer had echt indrukwekkende blauwe kleuren.
Vervolgens op weg naar het resort waar we zouden overnachten.
Wij hadden de camping tour geboekt, dus slapen in tenten en 's avonds eten bij een kampvuur. Maar er bleken geen tenten op dit resort te staan en we kregen een lodge toegewezen. Er waren nog 2 deelnemers die dezelfde tour als ons hadden en ook vreemd opkeken. Waarschijnlijk hebben ze gewoon twee Fraser-tours samengevoegd. Voor ons betekende dit dat we een duurder onderkemen hadden maar wel met minder inclusieve maaltijden. Uiteindelijk was het toch een goede prijs voor deze trip. Alleen zaten er minder site-seeings bij, dan bij de door ons geboekte tour.
s'Avonds een wandeling gemaakt naar de pier om hier de zonsondergang te bewonderen. Het was schitterend alleen was er wat bewolking aan de horizon.
Hierna samen met de meeste andere deelnemers gegeten in de Sandbar en nog wat afzakkertjes genomen in de Dingobar.
De volgende dag zijn we, na heel veel gebump, naar Eli creek gereden. Dit is een heldere kreek die je een heel eind in kunt lopen. Door het hoge water hebben we hier een tijd gewacht om vervolgens aan het strand een hoop staal te bewonderen. Dit bleek een cruise schip te zijn van voor de tweede wereld oorlog.
De lunch hebben we genuttigd in Pinnacles op de picknick plaats. Brendon wou de voorbereiding van de lunch zelf doen, bang dat hij in z'n vingers zou snijden als iemand meehielp.
Fraser Island staat ook bekend om z'n Dingo's. Dit zijn wilde honden die hier op het eiland rondzwerven en als je ze voert gevaarlijk kunnen zijn. Er staan dan ook overal van die overdreven waarschuwingsborden. Maar na de lunch hebben we er 1 op het strand gespot.
Hierna nog wat stops gemaakt met uitzichtpunten, waarvan Indian Head het mooiste was.
Na een korte steile klim was er een geweldig uitzicht op de rotsen over de oceaan.
Na het avondeten nog wat Toohey's genuttigd in wederom de Dingobar.
De laatste dag zijn we eerst naar lake Wabby gebumd. De omgeving gaf je het gevoel alsof je hier op een pirateneiland zat. Echt gaaf. Alleen moest je over zandduinen terug lopen naar het strand. Op het laatst toch maar de schoenen aan want het werd echt heet onder mijn voeten.
Op het strand stond Brendon te wachten met z'n jeep. Om 13:00 begonnen aan de terugreis, miles langs de vloedlijn, ferry en over het strand Caolola ipv highway richting Brisbane.
Deze trip vond ik best gaaf met veel bumbs. Jammer dat we campingtour niet konden doen. Verder was het een heel gezellige groep met de juiste humor en dat geldt ook voor onze guide.
Voor zo ver dit verslaggie, zit al weer veels te lang hier binnen.
Hierna een taxi naar het hostel genomen en gaan slapen want het was inmiddels al half twee.
Zo, nu genoeg over dit minder positieve gebeuren en op naar de leuke gebeurtenissen van de afgelopen dagen.
Vrijdag vroeg op omdat we de drie daagse trip naar Fraser Island gaan doen. Dit eiland ligt ong.250 km boven Brisbane. Om 6:45 op het transit station en onze guide Brendon was op tijd. Het vervoer bestond uit een 4WD-Toyata jeep met ruimte voor 9 personen (2x4 achterin en 1 voorin). Daar wij een volle bak hadden was het behoorlijk krap. Eerst een rit van ong. 2 uur over de highway. En je begon nu al je achterste te voelen. Na deze stop door naar de het pontje wat ons naar Fraser bracht en daar begonnen de eerste bumbs. En er zouden er de komende dagen heel veel meer komen (zucht).
Maar na de overtocht eerst kilometers langs de vloedlijn gereden met een gangetje van ong.100 km/uur. Hierna een wandeling gemaakt in een regenwoud en daarna gezwommen in lake Mc Kenzie. Dit meer had echt indrukwekkende blauwe kleuren.
Vervolgens op weg naar het resort waar we zouden overnachten.
Wij hadden de camping tour geboekt, dus slapen in tenten en 's avonds eten bij een kampvuur. Maar er bleken geen tenten op dit resort te staan en we kregen een lodge toegewezen. Er waren nog 2 deelnemers die dezelfde tour als ons hadden en ook vreemd opkeken. Waarschijnlijk hebben ze gewoon twee Fraser-tours samengevoegd. Voor ons betekende dit dat we een duurder onderkemen hadden maar wel met minder inclusieve maaltijden. Uiteindelijk was het toch een goede prijs voor deze trip. Alleen zaten er minder site-seeings bij, dan bij de door ons geboekte tour.
s'Avonds een wandeling gemaakt naar de pier om hier de zonsondergang te bewonderen. Het was schitterend alleen was er wat bewolking aan de horizon.
Hierna samen met de meeste andere deelnemers gegeten in de Sandbar en nog wat afzakkertjes genomen in de Dingobar.
De volgende dag zijn we, na heel veel gebump, naar Eli creek gereden. Dit is een heldere kreek die je een heel eind in kunt lopen. Door het hoge water hebben we hier een tijd gewacht om vervolgens aan het strand een hoop staal te bewonderen. Dit bleek een cruise schip te zijn van voor de tweede wereld oorlog.
De lunch hebben we genuttigd in Pinnacles op de picknick plaats. Brendon wou de voorbereiding van de lunch zelf doen, bang dat hij in z'n vingers zou snijden als iemand meehielp.
Fraser Island staat ook bekend om z'n Dingo's. Dit zijn wilde honden die hier op het eiland rondzwerven en als je ze voert gevaarlijk kunnen zijn. Er staan dan ook overal van die overdreven waarschuwingsborden. Maar na de lunch hebben we er 1 op het strand gespot.
Hierna nog wat stops gemaakt met uitzichtpunten, waarvan Indian Head het mooiste was.
Na een korte steile klim was er een geweldig uitzicht op de rotsen over de oceaan.
Na het avondeten nog wat Toohey's genuttigd in wederom de Dingobar.
De laatste dag zijn we eerst naar lake Wabby gebumd. De omgeving gaf je het gevoel alsof je hier op een pirateneiland zat. Echt gaaf. Alleen moest je over zandduinen terug lopen naar het strand. Op het laatst toch maar de schoenen aan want het werd echt heet onder mijn voeten.
Op het strand stond Brendon te wachten met z'n jeep. Om 13:00 begonnen aan de terugreis, miles langs de vloedlijn, ferry en over het strand Caolola ipv highway richting Brisbane.
Deze trip vond ik best gaaf met veel bumbs. Jammer dat we campingtour niet konden doen. Verder was het een heel gezellige groep met de juiste humor en dat geldt ook voor onze guide.
Voor zo ver dit verslaggie, zit al weer veels te lang hier binnen.
donderdag 8 november 2007
Op naar het land van de Aussies
Zo, nu nog 2 dagen in Singapore. Na een slechte nachtrust zij we op zondag naar Sentosa island gegaan. Dit is een soort attraktiepark. Zoals de vorige dagen vond ik het bloody hot. Maar we hebben toch een aantal atttrakties gedaan. Eerst met de skilift omhoog en daarna met een karretje over de weg naar beneden sjeezen. Af en toe kon je hard gaan. Verder nog een 4-d movie bekeken, deze ging over de 'pirates of the caribian' en was wel geinig. s'Avonds een zang- vuur- en laservoorstelling op het strand bekeken. Deze begon matig maar werd steeds indrukwekkender en had een daverend eind. Echt super !!!
s'Avonds wezen eten in een restaurent in 'little india', hier waren we de eerste avond ook geweest en ze hadden er veel lekkere hete gerechtjes. Alleen wemelde het deze keer van ongelofelijk veel, heel veel, indiers, skrilankezen en nog veel meer van dat kleine volk. Bleek dus voor hun een religieuze dag te zijn en waarbij ze allen maar de straat opgaan.
De maandag was de laatste dag in Singapore. Eerst uitchecke bij het hotel en daarna een boottcht gedaan voor de kust van Singapore. Deze ging langs een aantal eilandjes en was leuk om te doen. Alleen de medepassagiers waren over het algemeen ouderen, dat viel dus wel tegen. Hierna nog een poging gedaan om Holland Village te bereiken, maar deze liep spaak door de warmte en de loopafstand. Dus maar terug naar hotel, onze spullen gepakt en met de metro naar het vliegveld gagaan om naar Brisbane te vliegen.
Bij het inchecken bleek dat onze visa niet doorgekomen waren. Oeps.... maar gelukkig was het mogelijk om via internet deze toch aantevragen. Kost wel een uur extra.
Het vertrek was om 21:30 en duurde 7 uur. De aankomst was om 6:30 in Brisbane en het duurde ff voordat we door alle controles waren. Tot nu toe waren dat er ongeveer 3 elke keer maar hier was dat het dubbele. Ze checke veel op modder en vuil onder je schoenen. Nadat de walkers van Harrie waren gereinigd,gratis, was het eindelijk tijd voor een peuk.
Met de transfer naar het hostel en hierna een tijdje geslapen. Want alles bij elkaar waren we meer dan 24 uur op. In de avond de stad in en gegeten in een grote pub. Hier geldt dus ook een rookverbod voor binnen. Maar het blijkt dat rookplekken buiten best gezellig kunnen zijn. Je knoopt hier allerlei leuke gesprekken aan. Kreeg van een Australische de vraag of ik het verhaal kende van het jongetje dat z'n vinger in een gat in de dijk hield en zodoende een overstroming voorkwam. Dit verhaal kwam mij bekend voor. Zij hoorde dit verhaal nadat ze niet wist wat dijken waren en nederland voor 70 % onder de zeespiegel ligt. Verder valt het hier het rare, zangerige, zeurderige accent wel op.
De wereld is hier totaal anders dan in Singapore, in lengte, muziek en in voorkomen. Kom hier weer ogen tekort.
Woensdag eerst uitgeslapen en daarna naar Lone Pine gegaan. Dit is een soort opvang/dierentuin voor landdieren. Hier veel koala's ( new friends), skippy's (mama's met baby) en pirots (super met voedertijd). Verder een roofvogeldemo bekeken welke ook de moeite waard was.
Vandaag ff een rustdag want de komende dagen hebben we 4w-drive op Fraser Island en nog een dagtocht naar een regenwoud.
Maar daarover later meer........
zaterdag 3 november 2007
Singapore, here I am
Nou, hier ben ik dan. Had vooraf 5 dagen vrij, en deze had ik ook wel nodig. Normaal als ik weg ga is er wel een beetje spanning voor vertrek, maar deze keer heb ik te maken gehad met het fenomeen ' vakantie-stress'. Slecht geslapen, vroeg op en maar niet vooruikomen met het inpakken. Het thuisfront kan hierover meepraten. En nu ik hier ben vraag je jezelf af why,why,why..... vanaf nu alleen maar genieten.
De reis naar Singapore verliep op zich redelijk. Alleen op de treinreis (stoptrein) van Wezep naar Schiphol schoot de trein in Harderwijk door, hierna moest ie weer ff terug, dit leverde 10 minuten vertraging op. Op schiphol ging alles vlot en op Heatrhow wist ik dat 8 uur wachten lang zijn.
Verder had de vlucht naar Singapore een vertraging van 30 minuten, dus dat viel ook wel mee.
De afhandeling op Changi airport verliep ook vlot en hierna direkt naar buiten om na 17 uur (volgens mij een nieuw record) een shaggie op te steken, dus 2.
Daarna met een taxi naar het hotel waar Harrie lag te wachten, hij heeft last van een verkoudheid. Dat schijnt zelfs te kunnen met dit benauwde, plakkerige weer.
Was wel vermoeid, maar na een douche ging het wel weer. Daarna wat gaan eten en drinken in Little India en zo rond twaalven het bed in.
Het is wel ff wennen aan het warme, benauwde weer hier, alhoewel het gister maar 27 graden was en Harrie het koel vond. Hij heeft dan ook begin deze maand zo'n 35 graden hier meegemaakt.
Vandaag gaan we er een relaxte shopping dag van maken. Moet zelf nog een fotocamera kopen, mijn eigen gaf afgelopen zondag alleen maar zwart beeld en foto's.
Verder hoeft men zich niet druk te maken over de frikandellen voor Harrie. Hier in Singapore heeft men allerlei vreemde hapjes waarvan de inhoud mij, net als bij frikandellen, niet helemaal duidelijk is. En deze gaan erbij Harrie ook in als koek (........frikandellen).
Tot zo ver mijn eerste bericht.
De reis naar Singapore verliep op zich redelijk. Alleen op de treinreis (stoptrein) van Wezep naar Schiphol schoot de trein in Harderwijk door, hierna moest ie weer ff terug, dit leverde 10 minuten vertraging op. Op schiphol ging alles vlot en op Heatrhow wist ik dat 8 uur wachten lang zijn.
Verder had de vlucht naar Singapore een vertraging van 30 minuten, dus dat viel ook wel mee.
De afhandeling op Changi airport verliep ook vlot en hierna direkt naar buiten om na 17 uur (volgens mij een nieuw record) een shaggie op te steken, dus 2.
Daarna met een taxi naar het hotel waar Harrie lag te wachten, hij heeft last van een verkoudheid. Dat schijnt zelfs te kunnen met dit benauwde, plakkerige weer.
Was wel vermoeid, maar na een douche ging het wel weer. Daarna wat gaan eten en drinken in Little India en zo rond twaalven het bed in.
Het is wel ff wennen aan het warme, benauwde weer hier, alhoewel het gister maar 27 graden was en Harrie het koel vond. Hij heeft dan ook begin deze maand zo'n 35 graden hier meegemaakt.
Vandaag gaan we er een relaxte shopping dag van maken. Moet zelf nog een fotocamera kopen, mijn eigen gaf afgelopen zondag alleen maar zwart beeld en foto's.
Verder hoeft men zich niet druk te maken over de frikandellen voor Harrie. Hier in Singapore heeft men allerlei vreemde hapjes waarvan de inhoud mij, net als bij frikandellen, niet helemaal duidelijk is. En deze gaan erbij Harrie ook in als koek (........frikandellen).
Tot zo ver mijn eerste bericht.
vrijdag 12 oktober 2007
Welkom op bykies.blogspot.com
Van 1 november 2007 tot 29 januari 2008 ben ik samen met Harrie Down-Under.
Volg je ons reisschema?
01-11-2007 vertrek Amsterdam
02-11-2007 aankomst Singapore (via Londen)
05-11-2007 vertrek Singapore
06-11-2007 aankomst Brisbane
13-11-2007 vertrek Brisbane
13-11-2007 aankomst Wellington
02-12-2007 t/m 21-12-2007 wandel trekking NZ met SNP
29-12-2007 t/m 02-01-2008 nieuwjaar in Auckland
09-01-2008 vertrek Auckland
09-01-2008 aankomst Hawaii
16-01-2008 vertrek Hawaii
16-01-2008 aankomst LA
28-01-2008 vertrek LA
29-01-2008 aankomst Amsterdam (via Londen)
Veel plezier bij het lezen van de verhalen en het bekijken van de foto's!
Abonneren op:
Reacties (Atom)