We hebben vorige week in Christchurch nog een hostel (YHA) op Stewart Isl. geboekt. Vervolgens met de bus naar Dunedin. Deze etappe van 6 uur begon vlak, met links en rechts ontelbaar veel schapen. Op het einde werd het weer draaien en ging het op en neer. Het hostel was op ong. 600 meter van het uitzetpunt van de bus. En onder dit hostel zit een poolcafe, hier dus elke avond gepoold. Maar voor mij heeft dit niet geholpen, sta inmiddels met 7-3 achter.
Na niet echt goed geslapen in de kleine kamer, leek wel een cel, zijn we de volgende dag lopend naar de steilste straat ter wereld gegaan. En inderdaad deze Baldwin street is behoorlijk steil. 176 meter lang met een gemiddelde van 1:3,41 (29%) en op zijn steilst 1:2,36 (35%). En natuurlijk wil je dan voelen hoe dit is. Doordat de straat niet al te lang is viel het nog wel mee, alleen op het steilst voel je de kuit- en bovenbeenspieren behoorlijk. Boven even gewacht of er nog auto's in de problemen kwamen maar ook dit viel mee.
Vervolgens terug gelopen via een botanische tuin en de haven, alleen maar industrie en een biertje gedronken in een ierse pub.
De volgende ochtend gerelaxt en om 15:30 werden we opghaald voor een tour naar een natuurreservaat. In deze tour hebben we een aantal pinquins gespot, de eersten kwamen we zelfs al tegen op het pad naar het strand.
Deze komen 's avonds weer aan wal nadat ze de hele dag op zee vis verzameld hebben voor hun jongen. Op een aantal nesten hebben ze zelfs webcams geplaatst, zodat je deze in de spothut kunt bewonderen. Het blijft een super funny gezicht om deze pinquins het strand op te zien waggelen en vervolgens al springend de rotsen op te gaan op zoek naar hun nest.
Helaas viel de albatros niet te spotten dit omdat er te weinig wind stond. Verder waren er wel een aantal zeeleeuwen op het strand te bewonderen en na een leuke wandeling waren er nog zeeleeuwen vanaf de rotsen te zien.
Het was vandaag een uitzonderlijke warme dag (26 graden) voor de locals, er werd her en der zelfs gepuft.
De volgende ochtend zouden we nog een wandeling doen buiten de stad. Met de bus erheen, tot zover ging het goed. Maar het bleek toch wel behoorlijk koeler te zijn dan gister en ik had dus geen jas bij me ........ en met de sterke wind kreeg ik het echt koud. Dus na 1 km maar teruggegaan naar de bushalte om in stad zo snel mogelijk een warme koffie te scoren.
Om 14:00 met de intercity bus voor laatste etappe naar Invercargill. In Gore hadden we nog een onverwachte overstap. Invercarcill is een kleine stad met echt alleen maar rechte straten. Verder is er hier dit weekend een motorevenement en vallen er heel wat motoren te spotten.
Op vrijdag zijn we om 16:00 opgepikt door het busje wat ons naar de haven van Bluff brengt. Hier om 17:00 met de ferry mee naar Stewart Isl. Op deze tocht van van 1 uur hebben we de bumps weer ondergaan, er stond namelijk een behoorlijke wind en er was aardig wat golfslag.
Bij aankomst stond Don, beheerder van het hostel, ons op te wachten om ons met de auto naar het hostel te brengen. Het was slechts 500 meter en wouden gaan lopen maar hij stond er op om met de auto te gaan. Vervolgens werden we aangenaam verrast bij het hostel. Het bleek uit 2 boven elkaar liggende appartementen te bestaan. Hier vallen de 3 komende nachten best te overleven.
Het eerste wat je hier direkt opvalt zijn de vaiabele geluiden van de Tui's en het gekraai van de Kaka's. Verder is het hier echt stil en donker.
Na gegeten te hebben in het Southend hotel, de bar van dit hotel bezocht. Hier waren een drietal travelers muziek aan het maken, dus reuze gezellig. Buiten tijdens het roken nog met een aangeschoten local gesproken. Deze kwam met verhaal dat er van de 460 inwoners op dit eiland er slecht 3 niet drinken ........... en hij hoorde echt niet bij die 3. Twee uur later zat hij nog steeds aan de wijn, terwijl hij eerder had gemeld dat ie naar huis zou gaan omdat z'n vrouw op hem wachtte ??????
Zaterdag eerst uitgeslapen, het regende toch. Rond de middag besloten om mtb's te huren. Wat gefietst met een stormachtige wind om vervolgens een wandeling te maken naar een vuurtoren.
Door de diverse mooie uitzichtpunten was deze heel leuk. Wel droog gehouden.
's Avonds van 18:30 tot 21:30 een twilight walk gedaan. De enthousiaste guide Mandy gaf veel uitleg over de plantensoorten welke we tegenkwamen op onze wandeling. Zo zijn er soorten die gebruikt worden om thee mee te zetten, later ook gedronken, of als WC- en schrijfpapier gebruikt kunnen worden, bepaalde stengels waarvan je het vocht kunt drinken en van andere waarmee je snel een vuur kan maken omdat er een soort terpetine inzit. Dus behoorlijk wat weetjes tijdens deze wandeling. Helaas was de zonsondergang vanaf een uitzichtpunt door de bewolking niet te zien. Maar hier wel de thee genuttigd.
Verder nog een tweetal leuke verhaaltjes die tijdens deze wandeling verteld werden:
- Wanneer je hier overlijd heb je een probleem. Er is namelijk geen arts op het eiland die je als dood kan verklaren. Dus moet het lichaam op een duistere manier naar het zuidereiland worden verscheept, de ferry neemt het niet mee. Daar moet dan een arts de verklaring afgeven en vervolgens wordt het op dezelfde manier terug gebracht naar Stewart Isl. om daar begraven te worden.
- Er is op het eiland zelfs een rugbyveld. Daar wordt 1x per jaar, op nieuwjaarsdag, de wedstrijd tussen de Maori's en locals gespeeld.
De volgende ochtend een tour gemaakt met de bedoeling om naar een klein eiland Ulva te varen en om een hoog punt te beklimmen. Helaas gingen deze twee items vanwege de storm en regen niet door. Verder wel vermaakt met leuke en drassige wandelingen. Ook deze gids gaf ons diverse nuttige info. Bij een wandelingen door een regenwoud vertelde ze dat dit woud uniek is in z'n diversiteit aan het oppervlak en in de hoogte. Het is 325.000.000 jaar oud, maar ze kon er een 1.000.000 jaar naast zitten. Op het eind van de tour nog op bezoek geweest bij locals. Deze familie woont echt op een schitterende plek met een super uitzicht.
Om 21.30 neefje Stijn gebeld en hem van harte gefeliciteerd met z'n vierde verjaardag. Hij vroeg nog of ik op z'n feestje zou komen. Helaas, maar ik kom iets later.
De volgende ochtend vroeg op en de ferry naar Invercarcill genomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten